(h)itzalak

(H)itzalak

Hitz ahalak. Hitz egin ahala gehiago isiltzen naizenaren susmoa dut. Ez baitut hitz egokirik aurkitzen azaleratu beharrekoa azaleratuko duenik. Eta orduan zer? Antzukeriaz jositako hitzak botatzen ditut bata bestearen atzetik, zentzudun zentzugabeak, sinpleak,  helburu batekin baina inongo norabiderik gabe. Beharbada nolabaiteko hustura puntu batera iristen naiz, eta neurri batean barrua askatzeko aukera da, baina nire barnera sartu orduko, zentzurik gabeko, hutsarterik gabeko, diskurtso apal horren arrakalak zenbatzeari ekiten diot gupidagabe. Egoera zikliko honetan zeharo korapilatua dihardut. Esanahiak (h)itzaletan dirauten bitartean.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude

*